Mathieu in Zweden

Lack of time

2010-04-21T15:36:00.002+02:00

hm,

Weeral zo lang geleden. Ik begin hier sterk te twijfelen of de tijd in Gävle wel even snel gaat als in België. Hier heb ik een chronisch tijdstekort. Veel dingen om te doen, er aan beginnen maar dan voor het slapengaan vaststellen dat je het nog niet gedaan hebt. Zo gingen we een film kijken op mijn kot, maar toen iedereen naar huis ging stelden we vast dat we geen film gezien hadden. Tot zover het plan van de film.
En zo gaat dat hier met alles. De weg van mijn kot tot in de mediatheek duurt normaal 20 minuten. Maar ik slaag er steeds in om daar ongeveer 1.5 uur over te doen. Overal mensen tegenkomen.

Vandaag begint mijn laatste maand. En dat merk ik wel. Iedereen met wie ik omging begint weg te gaan. Zo is Veronica weg, Katrijn is weg, Laurence is weg, ... . Nu blijven Stefan, Clara en ik nog over. En we redden dat wel perfekt.
Maar niemand vertrekt hier zonder problemen. Er is nog zoiets als een aswolk. De studenten van OLO zijn vertrokken ... en teruggekeerd omdat ze geen vliegtuig hadden. Anderen wagen zich dan aan een heuse treintocht. Maar veel weten we er eigenlijk niet van. Het is soms moeilijk om ze te bereiken.

Ik heb alle cursussen afgewerkt en ben nu nog de laatste papiermolen aan het doorlopen. Normaal ben ik voor alles geslaagd. Voor Zweeds heb ik zelfs een A (mondeling en schriftelijk samen).
Nu kan ik mij volop de stage smijten. Al is daar soms wat onduidelijkheid over.

Momenteel is het afwachten op echt alle vlakken, dus ik zie wel wat er nog gebeurt.

Tot de volgende
Mathieu

2010-03-25T13:23:00.003+01:00

Lalalalala,

Ik probeer nu heel onopvallend nog eens iets te schrijven want het is toch weer een tijdje geleden.
Maar dat is mijn schuld niet, de tijd vliegt hier te snel en er is hier teveel om te doen.

Wat heb ik ondertussen uitgestoken hier in Zweden?

1) klasuitstap met klas 6.
WAUW, wat een trip. Skiien, langlaufen, ... we hebben alles samen met de leerlingen gedaan.
Het was Katrien (een andere erasmusstudent) en ik die meegingen als extra begeleiding voor de klasuitstap.
We moesten in het Engels praten tegen de kinderen om hen te helpen enzovoort. Dit was enorm leuk om te doen. Soms wisten ze iets niet en dan begonnen ze het aan elkaar te vragen of ze probeerden om het anders uit te leggen.
Deze trip zal ik niet rap vergeten. Zowel door de kinderen als door de activiteiten die we gedaan hebben.

2) metalconcert
Heerlijk om als erasmusstudent geen Zweeds te verstaan.
Harry (Grieks) en ik lazen op het ticket dat het om 6 uur begon dus wij waren daar mooi op tijd.
Op dat moment wist de baas ons te zeggen dat het maar om 10 uur begon. We wisten van niets maar we waren meer dan welkom.
We hebben de soundcheck meegemaakt, ze hebben de hele structuur van het podium uitgelegd, we hadden een meet and greet met elke band (Scaar, Bibleblack, Onslaught), ... . Ja ik wel eens wat meer te vroeg zijn.
We hebben zelfs van elke band de drumsticks gekregen als aandenken.

3) fika's
Ja dit zijn de verplichte sociale aangelegenheden. Hier kruipt veel tijd in want je ontdekt altijd iemand met wie je nog niet gepraat hebt of je vindt een nieuw onderwerp.
Hier leer ik het meest over de andere culturen, elke dag iets nieuws.

Tot zover de 3 belangrijkste puntjes van mijn voorbije agenda

Mathieu

The northern lights

2010-03-09T16:47:00.004+01:00

Hoi,

Ik ben juist terug thuis van een les storytelling. Ja, die les ging gewoon door ookal kwamen we pas om 07.10 toe in Gävle na een lang weekend Kiruna. We zijn dan ook met wat vertraging in de les aangekomen maar de moedigen onder ons zijn toch gegaan ondanks de vermoeidheid.

Maar wat hebben we daar allemaal gedaan?
Het begin was eigenlijk niet zo goed. De hostel viel een beetje tegen, gelukkig hadden we voldoende aan elkaar om ons te amuseren. We zijn op restaurant gegaan om ons weekend goed in te zetten.
De dag erna werden we om 09.00 opgehaald en gingen dan naar ons vertrekpunt. Daar werden we verwacht om te vertrekken met de hondenslee en de sneeuwscooters. De trip naar de hut was prachtig!!!

Bij aankomst vonden we een rare sami die duidelijk al veel te lang alleen zit. Maar de activiteiten waren wel de max. We zijn gaan langlaufen (ik heb dat materiaal vakkundig kapot gekregen, het was helemaal verrot dus niet mijn schuld), dan gaan schaatsen en heel wat wandelingen tussenin.
We zaten daar vlak aan een bevroren rivier dus we liepen constant op ijs. We hebben dan ook geijsvist, wel hebben we niets gevangen.
De nacht heb ik doorgebracht in de lapistent. Samen met Clara, Katrien en Jan hebben we de koude doorstaan in de dunne besneeuwde tent. Het was iets van -10°C maar daar voelden we niets van. Die speciale buitenslaapzakken zijn lekker warm.
Om 07.10 de dag erna zaten we al aan tafel om te ontbijten met de sami. Alleen diegene die in de tent sliepen want de rest lag nog te slapen. En wat waren wij blij dat we zo vroeg op waren. We hadden het geluk om wilde rendieren te zien voorbij lopen toen we aan de rivier waren.

Het beste hou ik natuurlijk voor het laatste. Ja, we hebben het noorderlicht gezien. 2 keer zelfs. De eerste keer niet zo goed maar de 2e keer was prachtig. Het bewoog zelfs. Foto's zullen jullie wel op alle blogs en picasa's vinden van de vakkundige fotografen.

Goed, ik ben een wrak en ga nu een douche nemen om straks nog wat te gaan doen (eten en weet ik veel wat!)

Mathieu

ongewone gewoontes

2010-03-05T20:00:00.003+01:00

Gegroet en welkom in mijn eigenste wereldje in Gävle,

Ja dat is het toch wel geworden, mijn eigen wereld.
Ik doe en laat hier wat ik wil maar moet uiteindelijk toch de verantwoordelijkheid dragen.
En ik denk wel dat dat tot nu toe heel goed lukt.

Ik heb nu nog even tijd voor ik vertrek naar Kiruna (het hoge en koude noorden) om iets te schrijven over de gewoontes die ik hier heb ontwikkeld.

In mijn appartement staan 2 stoelen, 1 bureaustoel en 1 tafel. Op sommige momenten zitten hier tot 8 mensen tegelijk maar gemiddeld 4. Problemen dus.
Ik schuif de tafel langs de kant, net als de stoelen en leg een dekentje op de grond om op te zitten. Nu is het al zover gekomen dat ik mijn tafel niet meer terugzet en gewoon altijd op de grond eet. Het is constant picknick in mijn kot.

En wat hou ik van picknicken. Gisteren zijn een aantal vrienden en ik gaan wandelen en hebben dan in het bos gezeten om te lunchen. Je zit dan in die koude sneeuw met een kop lekker warme chocolademelk. Heerlijk gewoon.

Nu ga ik mij klaarmaken om te vertrekken naar Kiruna!!!

Tot de volgende
Mathieu

Geen nieuws is goed nieuws

2010-03-01T17:17:00.004+01:00

Heyhey,

Geen nieuws is goed nieuws zou ik zo zeggen want het is alweer een tijdje geleden dat ik iets gepost heb. Maar dat komt omdat ik mij hier zo goed amuseer en hier zoveel te doen heb. Er moet voor school gewerkt worden, de sociale contacten moeten onderhouden worden en daartussen moeten we dan nog wat rusten ook.

Ondertussen is het hier ook weer aan het sneeuwen en daar geniet ik echt van. Straks ga ik nog een uurtje wandelen in het bos (supermooi) om daarna terug op krachten te komen en samen met Stefan iets te eten, om daarna af te zakken naar een spelletjesavond (ik hou er een drukke agenda op na).

Ik blijf hier elke dag bijleren. Ik leer zelf pizza te maken, ik leer spaans, ik leer dingen op school, ik leer andere culturen kennen (over legerdienst en dergelijke). En dan besef ik dat er een groot verschil is tussen al die mensen die hier rondlopen. Sommigen hebben al in het leger hun dienst moeten doen (dat zie je aan het legerbed van Miko), anderen moeten het hierna doen.
Ook op financieel vlak zijn er grote verschillen (ja, er worden soms wel persoonlijke dingen ter discussie gesmeten) en daar kunnen we dan open over praten.

TV mis ik totaal niet en van alle series die ik hier gedownload heb, heb ik nog bijna niets gezien. Maar dat is niet erg, daar heb ik tijd genoeg voor als ik terug ben.

Tot de volgende
Mathieu

2010-02-19T11:29:00.002+01:00

Hola,

Bij deze het beloofde verslag van ons bezoek aan de school. Het heeft iets langer geduurd dan gedacht om het erop te zetten maar beter laat dan nooit denk ik dan. Tijd blijft hier het grootste probleem.

De school zelf is wauw! Ik was echt verbaasd over hoe alles daar in zijn werk ging. Hier werken ze met jaren (van 1 tot 9) dus in het 9e jaar ben je 16. En elk jaar heeft op een andere moment pauze of soms samen, dit hangt af van de leerkracht. Hierdoor lijkt het soms wel eens alsof die leerlingen constant pauze hebben. Tijdens de pauze kunnen de leerlingen buiten spelen of binnen wat praten of wat gaan spelen in het muzieklokaal. Het is prachtig hoe kinderen in hun vrije tijd er toch voor kiezen om wat te gaan oefenen. Het leek mij dan ook maar meer dan normaal dat ik daar een concertje vroeg. En dat kreeg ik nog ook, een aantal leerlingen samen speelden op het gemak "Nothing else matters". Ik was op slag verkocht.

Maar ook binnen de lessen zelf is er veel vrijheid. De leerkracht is niet meer dan een schipper. Hij stuurt de leerlingen en geeft hen de nodige instructies maar daarna is het aan hen. Ze zijn vrij om het lokaal te verlaten en in stilte ergens te werken. Ze doen en laten wat ze willen zolang het werk maar af is. En ik had de indruk dat dit systeem echt werkt. Voor ons is dit een hele aanpassing. Wij maken een les en moeten binnen die les dan een aantal dingen doen. Hier is dat iets losser, er is plaats voor persoonlijke inbreng en dat weten de leerlingen ook. Zo zei een leerlinge mij dat ze een les lang gewoon gepraat hebben over verschillende dingen (eigenlijk alles behalve het lesonderwerp). De leerkracht had tijd gemaakt voor de leerlingen door zijn les te laten vallen. En wonder boven wonder, de les erna kon hij gewoon inpikken want de leerlingen hadden thuis zelf verder gewerkt, de les was dus alles behalve verloren.

Ik kijk echt al uit naar mijn stage!!!

Daarnaast zijn er deze week ook nog de nodige lessen geweest en heb ik de nodige sociale netwerken wat onderhouden.

Tot het volgende berichtje,
Mathieu

2010-02-14T17:27:00.003+01:00

Hoi,

Wat zijn dat hier toch drukke tijden. Er is zoveel te doen dat ik gewoon de tijd niet vind om hier iets te schrijven. Maar nu mijn ouders even naar de winkel zijn, kan ik er wat tijd voor maken.

Jaja dat lees je goed, mijn ouders zijn hier. Ze komen eens op bezoek om er zeker van te zijn dat ik het hier goed stel en om zelf even te genieten van de omgeving. En ik denk wel dat ik ze heb kunnen overtuigen van het feit dat ik het hier goed stel.

Daarnaast zijn de thuisblijvers zoals kristina zo vriendelijk om mij op tijd en stond jaloers te maken door te vertellen over feestjes. Dat lukt jammer genoeg maar een beetje (al hoop ik stiekem wel dat Thomas zijn belofte nakomt en filmpjes maakt). Hier in Zweden is er altijd wel iets te doen en dus groeit die groep vrienden elke dag.

Maar naast al die sociale gelegenheden moeten we natuurlijk ook nog werken. Het studieprogramma stevent af op een stabiele 40 studiepunten in plaats van de 21 die ik in België zou moeten doen. Ik blijf er maar dingen bijnemen die mij interessant lijken.

Binnenkort begint ook voor mij de stage op een school. Morgen gaan we al even een bezoekje brengen aan een school. We moeten ons gedragen alsof we van planeet X22 zijn. Ja de lector is nog steeds leuk en interessant al praat hij soms een beetje teveel.
Maar over dat bezoek lezen jullie morgen waarschijnlijk meer.

Vi ses
Mathieu

2010-02-07T14:53:00.005+01:00

Hey,

Het is al weer een tijdje geleden dat jullie iets van mij hoorden, dus vandaag schrijf ik nog eens een tekst.

Het was eigenlijk best wel een drukke week. Of ligt dat gewoon aan het feit dat de tijd hier abnormaal snel voorbij vliegt?
Deze week had ik elke dag les en moesten we ook een aantal taken maken. Zo hebben we de geschiedenis van Zweden gezien, maar dan aan de hand van een schilderij. Het is eens iets anders dan een saaie tijdlijn, dus als leerkracht in wording kan ik deze didactische aanpak wel gebruiken in mijn latere lessen.

We hebben ook een heel interessante site gezien vol met filmpjes over alle mogelijke onderwerpen. "The danger of a single story" is een mooi voorbeeld van een lesbegin over literatuur. Het daagt je uit om bij jezelf na te gaan of jij niet een "single story" hebt van iets.
Voor wie zich interesseert: the danger of a single story

Er was natuurlijk ook tijd om een aantal dingen te verkennen. Het meest opvallende was toch wel de hockeywedstrijd. Wij gingen natuurlijk Brynäs steunen, het team van Gävle. We zijn tot de ontdekking gekomen dat ijshockey een brutale sport is op het ijs. Wij hebben gewonnen met 2-1 maar de match kan ook in andere termen gemeten worden. Zo zijn er 2 van ons team afgevoerd, 1 die bloed verloor door tegen de muur te vliegen en een die met zijn hoofd eerst tegen de muur crashte. Er zijn ook verschillende sticks gebroken en een paar spelers moesten op de strafbank. Tussendoor waren er ook nog de gevechten tussen de teams. Soms wel eens lekker gemeen, spijtig dat de scheidsrechters het telkens snel doorhadden en de gevechten stopten.

Wat voor mij zeker een mijlpaal was, is het doen van de was. Spannend was het niet echt maar wel een heel gedoe. Gelukkig kon ik rekenen op professionele bijstand van de vele meisjes. Uiteindelijk is alles goed afgelopen en is er niets gekrompen of verkleurd. En ik heb dan maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook wat te kuisen. Om eerlijk te zijn, het was de saaiste dag van de week, gelukkig was er nog de match.

Tot zover mijn belevenissen in Sverige van deze week.

Tot de volgende,
Mathieu

2010-02-02T18:47:00.003+01:00

Hey hey, läget?

Het weekend was lekker rustig maar daarom niet minder leuk. Zo zijn de erasmus-studenten zich duidelijk aan het oefenen in fika, en we worden er redelijk goed in. Ook heb ik de omgeving al een paar keer te voet, al dan niet alleen, verkend.

Maandag was het dan weer tijd om naar school te gaan. In Zweeds hebben we nu de meer jongere dingen geleerd wat wel eens tof is. Daarnaast kregen we ook nog les van Bengt over het educational system. En er komt zo stilaan wat huiswerk bij kijken.
Maar niets dat ons ervan weerhoudt om toch nog even naar Gävle af te zakken om wat dingen te zoeken voor het appartement of om te spelen in de sneeuw.

Ik ben redelijk inspiratieloos op dit moment ondanks de vele gebeurtenissen en de duizenden ontmoetingen, dus hier zullen jullie het mee moeten doen. Er worden wel veel uitstapjes en andere dingen bekeken om eens te doen dus dat geeft mij hoop en jullie mooie vooruitzichten.

Vi ses
Mathieu

Gävle C - Stockholm C

2010-01-30T14:06:00.004+01:00

Gegroet liefste volgers en volgerinnen,

Vandaag schrijf ik een epistel over mijn trip naar Stockholm.

Het verhaal begon heel vroeg (zo om 6 uur en dat na de "pubenpuben").
We gingen met een aantal gaan om een vriendin van iemand op te pikken en dan pak je er natuurlijk gewoon de hele stad bij.

En prachtig dat die stad was. We hebben er de zonsopgang gezien (iets waar fotograaf Kelly dankbaar gebruik van maakte).
We hebben het oude stadsgedeelte bezocht, het museum voor moderne kunsten, winkeltjes, ... . En het was allemaal de moeite waard.

Voor het avondeten hebben we een gezellig italiaans restaurantje uitgekozen dat ons goed bevallen is. De terugreis verliep iets minder vlot. De treinen hadden namelijk vertraging, een goeie 4 uur vertraging door het slechte weer, maar geen kat die eraan dacht om zich boos te maken of om drukte te veroorzaken. Ze zijn dat daar blijkbaar gewoon. "Wie is het?" werd opeens heel leuk.

Nu, dit was de heel korte versie van wat ik gezien heb en van wat er gebeurd is, de foto's van Kelly komen nog zodat je het zelf kan zien (er moeten er eerst een paar uit).

Voor het geval dat je zit te denken "wat schrijft die nu allemaal?", er zitten doorheen de tekst een aantal knipogen die maar door een paar kunnen begrepen worden zoals de studenten OLO. Ik stel voor dat je dat gewoon accepteert en er het jouwe van denkt!

Vi ses,
Mathieu

P.S. er zijn een aantal reacties verdwenen en ik heb geen idee hoe het komt.

Rechtzettingen

2010-01-28T17:05:00.004+01:00

Ola,

Eventjes een kort bericht.

Gisteren zijn we met een hoop erasmusstudenten gaan eten voor de verjaardag van Luca en zijn daarna afgezakt naar de welkomstfuif.
Die foto's kan je nu zien bij de diavoorstelling, maar wel 2 kleine nota's

1) de foto's zijn schaamteloos overgenomen van fotograaf Kelly.
2) het was Kelly haar pint die ik vasthield zodat zij die foto's kon nemen zodat jullie ze nu kunnen zien.

Ik denk dat nu alle misverstanden rechtgezet zijn!
Mathieu

De puntjes zijn er

2010-01-26T20:56:00.003+01:00

Hoi,

Het is nu echt begonnen. De eerste les van het semester is "Swedisch educational system". Het opstaan ging iets minder vlot dan voorzien maar alles kwam goed.

Nu, die les had ik mij toch wel totaal anders ingebeeld dan wat het uiteindelijk geworden is. Het was gepland van 9-12 en 13-16. Dus 6 uren uitleg over hoe het Zweedse schoolsysteem werkt.

Of dat dachten we maar. Onze lector Bengt zag dit toch wel heel anders want je vermoeien op de eerste dag is uit den boze! Zo werden vragen rond learning agreement strategisch verlegd naar volgende week als de andere verantwoordelijke terug is. De dag stond helemaal in het teken van kennismaken en ervoor zorgen dat je je thuis voelt. Zo hebben we verhaaltjes verteld en liedjes gezongen. En dat geheel werd dan mooi aan elkaar gepraat door Bengt zelf die overging tot een analyse van het geheel. Het was raar maar ook wel interessant tegelijk.

Het fenomeen "Bengt": hij is lector aan de University of Gävle en tevens onze mentor voor de stage. Hij is heel gekend op de campus en ook zeer geliefd bij de studenten. Het is een levenslustige man met een ruime visie op onderwijs. Hij slaagt er steeds in om je mee te sleuren in zijn enthousiasme en daagt je uit om na te denken over wat je zegt. En dat alles zonder dat je er eigenlijk echt bij stil staat. Ook lijken zijn reacties soms wat raar of gewoon compleet gek (hij maakt rare en futuristiche geluidjes als hij het over powerpoint heeft).

Morgen begint de eerste les Zweeds en daar hebben we examen van in maart. Nu ja we zullen wel zien zeker. Ik bekijk het leven hier echt van dag tot dag en geniet met volle teugen.

Leuke voetnoot die mijn werkingesteldheid volledig om zeep helpt: ik kreeg vandaag mijn rapport en was voor alles geslaagd. En dat waren normaal de laatste examens van deze opleiding.

bon, tot de volgende
Mathieu

de eerste schooldag

2010-01-25T17:31:00.005+01:00

Hey,

Vandaag was het voor mij de eerste schooldag op mijn nieuwe school "University of Gävle".
Het opstaan viel goed mee en we waren er ook 45 min te vroeg.
ja, we! Er zijn hier ook studenten OLO van artevelde waar we mee optrekken. Zij zijn hier al iets langer en kennen ondertussen ook de weg.
De lesdag bestond vooral uit kleine informatiesessies en fika.

Het fenomeen "Fika". Bij ons beter gekend als koffiekrans. Maar hier is het een belangrijk sociaal gebeuren. Dit was het eerste dat we leerden. Als een Zweed je op fika vraagt wil hij of zij rustig met je samen koffie of iets anders gaan drinken, vergezeld van de nodige hapjes bijvoorbeeld cinnamon bun, om je beter te leren kennen. Dit was dan ook ingepland in ons schema om elkaar wat te leren kennen.

We hebben ook kennis gemaakt met onze lesgever, Bengt Söderhall. Een heel vrolijke man met de nodige humour en grapjes. Het is hier de gewoonte om ook lectoren aan te spreken met hun voornaam. Dat wordt even wennen en als ik terug ben wordt dat weer ontwennen.

Nu ja, op zich was het een heel relax gebeuren die eerste lesdag, zo hebben we op terugweg naar huis even de tijd genomen om te genieten van de sneeuw en de mooie beelden.
Maar daarvoor verwijs ik jullie graag naar het album van onze fotografe Kelly. De link vind je bij de andere blogs die hier staan.

Dat was het dan weer voor vandaag want straks komt er bezoek. Een gezellig samenzitten met die van OLO om de sleur (die er totaal nog niet is) te doorbreken.

Vi ses,
Mathieu

Trippen

2010-01-22T19:09:00.003+01:00

Fieuw,

Wat een lange dag was me dit. Gisteren zijn Kelly en ik thuis rond 6 uur vertrokken en dan deze ochtend pas om 9 uur toegekomen in Gävle. Het viel op zich wel nog goed mee maar dat wachten was er steeds te veel aan.
Ons vliegtuig lande juist om half 12 en dan moesten we in de luchthaven blijven tot half 6, dan de bus op om daarna 3 uren op de trein te zitten waarna we weer met de bus tot aan de universiteit moesten sukkelen. Slopend, geloof me.

Maar eens op de universiteit werd het wel heel echt natuurlijk. We kregen daar direct toegangspasjes en konden bij de StudentUnion onze sleutels gaan ophalen.
We brachten daar ook snel een bezoekje aan onze begeleider en toen maakten we kennis met de eerste andere erasmusstudenten. Zij waren net iets minder goed voorbereid (zo had er 1 geen accomodatie).

Toen mochten we eindelijk onze kamer gaan bekijken waar we de volgende maanden gaan verblijven. En ik moet eerlijk zijn, da zit eigenlijk feitelijk wel snor. De foto's kunnen jullie nu ook zien op de nieuwe feature van deze blog, mijn foto's.

Kelly en ik zijn vandaag gaan winkelen om onze koelkast wat te vullen maar in alle chaos en honger van het moment vergeet je al snel heel wat. Morgen gaan we dus terug.
We hebben ook samen gekookt en gegeten, iets dat we wel nog meer zullen doen.

Maar nu ga ik slapen want ik ben een wrak!

Tot de volgende
Mathieu

rush hours

2010-01-21T09:47:00.003+01:00

Gegroet,

Het is nu letterlijk aftellen tot ik vertrek!!!!
Maar ik zit hier alles behalve te niksen. De valiezen staan klaar en wegen perfect 15 kilo, gisteren was er nog een gezellig afscheidsfeestje met de vrienden (waarvoor dank mannen en ik ben benieuwd naar de videoboodschappen^^).

Nu op de laatste momenten moet ik nog alles van de computer regelen zodat ik daar in Zweden wat aan de bachelorproef kan werken, en ook nog zorgen dat ik van alles een back-up heb.
Daarnaast zorg ik er natuurlijk ook voor dat ik voldoende films en series meeheb om te bekijken (heel belangrijk).

Nu het nog een paar uur is tot mijn vertrek besef ik opeens wat voor een verhuis dit is.
Ik had geen kleren meer om aan te doen want alles zat in de valies. Mijn kamer lijkt opeens maar half zo levendig.

Er is vandaag ook een mail toegekomen met daarin een klein deel van mijn programma. Ik zag dat er een paar uitstappen tussenzitten dus ik zag dat het goed was.
Voor de rest van het programma moeten we zelf nog onderhandelen met de universiteit dus dat zien we nog wel.

Nu ga ik jullie laten en nog eens snel afscheid gaan nemen van wat mensen.

Ik wil ook vragen dat jullie bij het posten van een reactie ook steeds jullie naam vermelden.
Het is namelijk leuker als ik weet van wie het komt.

"absence makes the heart grow fonder"

2010-01-17T13:17:00.000+01:00

hey,

Tussen de studies door heb ik toch even de tijd gevonden om een blog aan te maken.
Hier zal je op regelmatige basis (lees: als ik tijd vind in mijn hopelijk druk programma) iets kunnen lezen over hoe ik het stel in het koude Zweden.
Nu kan ik enkel aftellen tot ik op donderdag 21 januari om 21.40 eindelijk van de grond ga voor een avontuur van 4 maand.

Nu nog de laatste examens erdoor jagen en dan direct erna vertrekken, maar natuurlijk niet zonder eens afscheid te nemen van mijn beste vrienden.
out of sight doesn't mean out of mind (het volgende examen is English natuurlijk, check de titel)

laat zeker ook iets van jullie horen want ik ben even benieuwd naar hoe jullie het stellen!!!!

Wie mij ook maar een beetje kent weet dat ik altijd te vinden ben voor een uitdaging, aarzel dus niet om vragen, bedenkingen of suggesties door te spelen.

Vi ses
Mathieu