vrijdag 19 februari 2010

Hola,

Bij deze het beloofde verslag van ons bezoek aan de school. Het heeft iets langer geduurd dan gedacht om het erop te zetten maar beter laat dan nooit denk ik dan. Tijd blijft hier het grootste probleem.

De school zelf is wauw! Ik was echt verbaasd over hoe alles daar in zijn werk ging. Hier werken ze met jaren (van 1 tot 9) dus in het 9e jaar ben je 16. En elk jaar heeft op een andere moment pauze of soms samen, dit hangt af van de leerkracht. Hierdoor lijkt het soms wel eens alsof die leerlingen constant pauze hebben. Tijdens de pauze kunnen de leerlingen buiten spelen of binnen wat praten of wat gaan spelen in het muzieklokaal. Het is prachtig hoe kinderen in hun vrije tijd er toch voor kiezen om wat te gaan oefenen. Het leek mij dan ook maar meer dan normaal dat ik daar een concertje vroeg. En dat kreeg ik nog ook, een aantal leerlingen samen speelden op het gemak "Nothing else matters". Ik was op slag verkocht.

Maar ook binnen de lessen zelf is er veel vrijheid. De leerkracht is niet meer dan een schipper. Hij stuurt de leerlingen en geeft hen de nodige instructies maar daarna is het aan hen. Ze zijn vrij om het lokaal te verlaten en in stilte ergens te werken. Ze doen en laten wat ze willen zolang het werk maar af is. En ik had de indruk dat dit systeem echt werkt. Voor ons is dit een hele aanpassing. Wij maken een les en moeten binnen die les dan een aantal dingen doen. Hier is dat iets losser, er is plaats voor persoonlijke inbreng en dat weten de leerlingen ook. Zo zei een leerlinge mij dat ze een les lang gewoon gepraat hebben over verschillende dingen (eigenlijk alles behalve het lesonderwerp). De leerkracht had tijd gemaakt voor de leerlingen door zijn les te laten vallen. En wonder boven wonder, de les erna kon hij gewoon inpikken want de leerlingen hadden thuis zelf verder gewerkt, de les was dus alles behalve verloren.

Ik kijk echt al uit naar mijn stage!!!

Daarnaast zijn er deze week ook nog de nodige lessen geweest en heb ik de nodige sociale netwerken wat onderhouden.

Tot het volgende berichtje,
Mathieu

zondag 14 februari 2010

Hoi,

Wat zijn dat hier toch drukke tijden. Er is zoveel te doen dat ik gewoon de tijd niet vind om hier iets te schrijven. Maar nu mijn ouders even naar de winkel zijn, kan ik er wat tijd voor maken.

Jaja dat lees je goed, mijn ouders zijn hier. Ze komen eens op bezoek om er zeker van te zijn dat ik het hier goed stel en om zelf even te genieten van de omgeving. En ik denk wel dat ik ze heb kunnen overtuigen van het feit dat ik het hier goed stel.

Daarnaast zijn de thuisblijvers zoals kristina zo vriendelijk om mij op tijd en stond jaloers te maken door te vertellen over feestjes. Dat lukt jammer genoeg maar een beetje (al hoop ik stiekem wel dat Thomas zijn belofte nakomt en filmpjes maakt). Hier in Zweden is er altijd wel iets te doen en dus groeit die groep vrienden elke dag.

Maar naast al die sociale gelegenheden moeten we natuurlijk ook nog werken. Het studieprogramma stevent af op een stabiele 40 studiepunten in plaats van de 21 die ik in België zou moeten doen. Ik blijf er maar dingen bijnemen die mij interessant lijken.

Binnenkort begint ook voor mij de stage op een school. Morgen gaan we al even een bezoekje brengen aan een school. We moeten ons gedragen alsof we van planeet X22 zijn. Ja de lector is nog steeds leuk en interessant al praat hij soms een beetje teveel.
Maar over dat bezoek lezen jullie morgen waarschijnlijk meer.

Vi ses
Mathieu

zondag 7 februari 2010

Hey,

Het is al weer een tijdje geleden dat jullie iets van mij hoorden, dus vandaag schrijf ik nog eens een tekst.

Het was eigenlijk best wel een drukke week. Of ligt dat gewoon aan het feit dat de tijd hier abnormaal snel voorbij vliegt?
Deze week had ik elke dag les en moesten we ook een aantal taken maken. Zo hebben we de geschiedenis van Zweden gezien, maar dan aan de hand van een schilderij. Het is eens iets anders dan een saaie tijdlijn, dus als leerkracht in wording kan ik deze didactische aanpak wel gebruiken in mijn latere lessen.

We hebben ook een heel interessante site gezien vol met filmpjes over alle mogelijke onderwerpen. "The danger of a single story" is een mooi voorbeeld van een lesbegin over literatuur. Het daagt je uit om bij jezelf na te gaan of jij niet een "single story" hebt van iets.
Voor wie zich interesseert: the danger of a single story

Er was natuurlijk ook tijd om een aantal dingen te verkennen. Het meest opvallende was toch wel de hockeywedstrijd. Wij gingen natuurlijk Brynäs steunen, het team van Gävle. We zijn tot de ontdekking gekomen dat ijshockey een brutale sport is op het ijs. Wij hebben gewonnen met 2-1 maar de match kan ook in andere termen gemeten worden. Zo zijn er 2 van ons team afgevoerd, 1 die bloed verloor door tegen de muur te vliegen en een die met zijn hoofd eerst tegen de muur crashte. Er zijn ook verschillende sticks gebroken en een paar spelers moesten op de strafbank. Tussendoor waren er ook nog de gevechten tussen de teams. Soms wel eens lekker gemeen, spijtig dat de scheidsrechters het telkens snel doorhadden en de gevechten stopten.

Wat voor mij zeker een mijlpaal was, is het doen van de was. Spannend was het niet echt maar wel een heel gedoe. Gelukkig kon ik rekenen op professionele bijstand van de vele meisjes. Uiteindelijk is alles goed afgelopen en is er niets gekrompen of verkleurd. En ik heb dan maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook wat te kuisen. Om eerlijk te zijn, het was de saaiste dag van de week, gelukkig was er nog de match.

Tot zover mijn belevenissen in Sverige van deze week.

Tot de volgende,
Mathieu

dinsdag 2 februari 2010

Hey hey, läget?

Het weekend was lekker rustig maar daarom niet minder leuk. Zo zijn de erasmus-studenten zich duidelijk aan het oefenen in fika, en we worden er redelijk goed in. Ook heb ik de omgeving al een paar keer te voet, al dan niet alleen, verkend.

Maandag was het dan weer tijd om naar school te gaan. In Zweeds hebben we nu de meer jongere dingen geleerd wat wel eens tof is. Daarnaast kregen we ook nog les van Bengt over het educational system. En er komt zo stilaan wat huiswerk bij kijken.
Maar niets dat ons ervan weerhoudt om toch nog even naar Gävle af te zakken om wat dingen te zoeken voor het appartement of om te spelen in de sneeuw.

Ik ben redelijk inspiratieloos op dit moment ondanks de vele gebeurtenissen en de duizenden ontmoetingen, dus hier zullen jullie het mee moeten doen. Er worden wel veel uitstapjes en andere dingen bekeken om eens te doen dus dat geeft mij hoop en jullie mooie vooruitzichten.

Vi ses
Mathieu